صفوف آهنین - مرصوص
 

مرصوص - دیده بان : صوفیها هم براى خود شاهكارهایى دارند و مانند همه اقلیتها بیشتر از راه همین فوت و فن ها موجودیت خود را در مقابل مخالفین خود حفظ مى كنند.
در اینجا نمى خواهیم همه آنها را شرح دهیم، زیرا بعضى از آنها باید در ضمن بحثهاى مناسب خود بعداً عنوان شود، چنانچه در بحث «عقل و عشق» نمونه آن را خواهید دید، ولى آنچه را در اینجا تذكر آن لازم به نظر مى رسد این نكته است كه رؤساى صوفیه با تمام قوا مى كوشند كه خود و هواخواهان خود را یك طبقه عالى و ممتاز اجتماع معرفى كنند و خود را اهل یقین، اهل دل، اهل معنى، أهل اللّه، و دیگران را اهل ظاهر، اهل صورت، و قشر بى مسلك قلمداد كنند.



ادامه مطلب

Share طبقه بندی: تصوف و عرفان های دروغین، 
برچسب ها: شاهكار صوفیان، عقل و عشق، رؤساى صوفیه، أهل اللّه، پیر مى فروش، معاشران ناجنس، دورروئى، خودنمائى، واعظان كاین جلوه در محراب و منبر مى كنند، چون به خلوت مى روند آن كار دیگر مى كنند، مشكلى دارم ز دانشمند مجلس باز پرس، توبه فرمایان چرا خود توبه كمتر مى كنند، گرچه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود، تا ریا ورزد و سالوس مسلمان نشود، این تقوى ام بس است كه چون واعظان شهر، ناز و كرشمه بر سر منبر نمى كنم، علم رسمى، علم ظاهر، علوم قیل و قالى، الفاظ و اصطلاحات، راهزن راه حق، اهل بدعت، ملحد، العلم هوالحجاب الاكبر، ابوعلى سیاه، تذكره الاولیاء، صلاح الدین زركوب، مولویه، شاذلیه، طبقات شعرانى، ارزش میراث صوفیه، صفى علیشاه، عرفان صوفیه، رُوَیم بن احمد، رساله قشیریه، كیمیاى سعادت، روضات الجنان، مصباح الهدایه، شیخ احمد جامى ژنده بیل، سید زیاد ین، مقامات ژنده بیل، سوره فصلت، سوره زمر،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اسفند 1389 توسط دیده بان
آغاز ماه ربیع الاول

مرصوص - صبا : انسان وقتى آثار صوفیه را ورق مى زند و با تأمل و كنجكاوى در نوشته هاى آنان تأمل مى نماید به دو نوع مطلب بر مى خورد:
1ـ مطالبى ساده و در خور مطالعه و احیاناً سودمند كه از مذاهب وادیان مختلف و اندیشه هاى گوناگون گرفته اند; و در این راه، نظرشان تنها محدود به اسلام نبوده، بلكه از آئین «مسیح» و «بودا» و «خسروانى» و «زرتشت» و «مانى» و «مزدك» و اندیشه هاى «افلاطون» و «فلوطین» و دیگران اقتباس كرده و از تركیب آنها مسلكى به عنوان «تصوف» ساخته اند; زیرا به قول بعضیها: «صوفیان پخته و وارسته معتقداند كه هر یك از مذاهب و مسالك داراى جزئى از حقیقت است ولو آن حقیقت به مقدار بسیار كمى باشد. نتیجه چنین عقیده اى این است كه صوفى روشن ضمیر غیر متعصب حاضر است آن حقایق را در هر جا و نزد هر فرقه اى ببیند اخذ كند و التقاط نماید»(1) و از این راه، كوشیده اند با سخت گیریهاى همه مذاهب و مرام ها مقابله و مخالفت كنند.


ادامه مطلب

Share طبقه بندی: تصوف و عرفان های دروغین، 
برچسب ها: صوفیه، مجادله، مسیح، بودا، خسروانى، زرتشت، مانى، مزدك، افلاطون، فلوطین، تصوف، معراج نامه با یزید بسطامى، شطحیات حلاج، ابوالحسن فرقانى، مثنوى مولوى، ابن عربى، محمد عزنوى، مقامات ژنده بیل، صوفیگرى،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 18 بهمن 1389 توسط صبا
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : | :